Tijd om te juichen...

Het is tijd om blij te zijn...



Ik heb een baan in het onderwijs, als docent mens en techniek.

Eindelijk kan ik voor de klas. Wat ben ik daar blij mee.



Het werkzame leven kan beginnen...

The never ending story finally ends...

Ongelooflijk, maar het gesteggel is bijna ten einde.
Het pad gaat weer open en nu definitief.

Per 6 oktober kunnen we weer volop gebruik maken van het pad. Het pad wordt weer opengesteld, zonder bordjes, zonder hekjes, zonder wat dan ook. Gewoon vrije doorgang.

EINDELIJK is het afgelopen...

"The story continues..."

Het verhaal heeft weer een andere wending genomen.
Het pad is weer geheel afgesloten.

Nadat gisteren de inspectie is geweest vanuit Gemeente Kampen heeft onze achterbuurman het gewaagd het pad weer dicht te gooien...

Hij wordt nu op last onder dwangsom gesommeerd het pad weer te openen.

Als het pad dan weer geopend is, kunnen we er allemaal weer fatsoenlijk over, ik heb vanmiddag het gras weggemaaid...

Nog weer een paar foto's ter illustratie:

"The never ending story"

Een verhaal dat nooit ophoudt, waar geen einde aan zit, wat doorgaat tot je er gillend gek van wordt...

Dat is de hekjes-creativiteit van onze achterbuurman (Johan Nieuwenhuis).
De gemeente heeft hem gedwongen het pad open te stellen voor algemeen publiek, het is immers openbaar.

Nu heeft hij een dusdanig creatief hekje neergezet dat er met geen mogelijkheid op een fatsoenlijke manier een fiets door te krijgen is... En we steggelen weer verder...

Even een paar foto's om te laten zien dat er ECHT NIET door te komen is met een fiets, mensen met bredere heupen hebben ook "pech"...

Toch geen baan...

Na het voorgaande bericht een wat minder positief berichtje.

Die baan gaar dus niet door. Ze hebben toch nog iemand anders gevonden...
En dat krijg ik in de vakantie te horen... Dus geen ruimt meer om een nieuwe sollicitatieprocedure te starten.

Sta ik ff met me rug tegen de muur.

nouja, kump wel goed

Vanaf heden officieel "meneer Bosch"

Pink Floyd, The Wall (We don't need no education...)
Goede berichten...

Na een sollicitatiegesprek te hebben gehad in Deventer op 'het Stormink' wist ik even niet wat er allemaal zou gebeuren. Op mijn gevoel over een sollicitatiegesprek was geen pijl te trekken. Met het "goede"gesprek in Harderwijk en het gevolg daarvan nog vers in het geheugen, heb ik maar geen voortijdige uitspraken gedaan over dit gesprek. Al met al weet je maar nooit...

Tot op een paar dagen geleden... Ik kreeg telefoon van de directie van het Stormink met de volgende mededeling: "Er volgt nu nog een gesprek met een andere sollicitant, maat tot nu toe bent u onze eerste kandidaat..., u hoort nog wel van ons over de uitkomst..."

Dat maakte het spannend zeg, het zou toch niet zo zijn..... tweede sollicitatie.... BAAN???

En jawel, maandagavond werd er weer gebeld, en weer door dat ene nummer....

Ik mag u feliciteren, woensdag gaan we de boel doorspreken....

Mijn vakantie kan niet meer stuk met dit in het vooruitzicht!!!

Foto´s afgeronde step...

Helemaal vergeten, maar onze motorstep is klaar. Kijk en geniet van de "fotoshoot"...

Laat even in een reactie weten wat je ervan vindt....