Luiheid...

"Tell me why i don't like mondays"

De luiheid die eens ontstond en maar hangen bleef. Vanmorgen heel vroeg maar gezellig Geja en Ella weggebracht naar het station voor de trein van 07:20. Echt vroeg.

Daarna kom je thuis en vraag je je af, wat gaan we doen? Eerst maar eens een bakje thee en een goede CD.

Dan maar eens aan het werk, of toch niet? Toch maar wel. Maar ongelooflijk, er komt geen werk uit m'n vingers. Ik sta versteld van mijn onvermogen deze grenzeloze luiheid te doorbreken.

De kat? Die doet geen moeite...

In je hok...

Yes, we hebben een nieuwe oefenruimte voor de band!!!

Nadat we het bericht hadden gekregen dat we bij de TNT in Kampen niet meer konden oefenen en onze spullen niet meer op konden slaan, zijn we op zoek gegaan naar een nieuwe oefenlokatie + opalsg.

En ja hoor, die hebben we gevonden, een afgetimmerd deel in een oude stal achter een nog oudere boerderijwoning.

Na wat stof weg te hebben gehaald, is het een geweldig oefenhok.

We kunnen weer verder...

Tijd om te juichen...

Het is tijd om blij te zijn...



Ik heb een baan in het onderwijs, als docent mens en techniek.

Eindelijk kan ik voor de klas. Wat ben ik daar blij mee.



Het werkzame leven kan beginnen...

The never ending story finally ends...

Ongelooflijk, maar het gesteggel is bijna ten einde.
Het pad gaat weer open en nu definitief.

Per 6 oktober kunnen we weer volop gebruik maken van het pad. Het pad wordt weer opengesteld, zonder bordjes, zonder hekjes, zonder wat dan ook. Gewoon vrije doorgang.

EINDELIJK is het afgelopen...

"The story continues..."

Het verhaal heeft weer een andere wending genomen.
Het pad is weer geheel afgesloten.

Nadat gisteren de inspectie is geweest vanuit Gemeente Kampen heeft onze achterbuurman het gewaagd het pad weer dicht te gooien...

Hij wordt nu op last onder dwangsom gesommeerd het pad weer te openen.

Als het pad dan weer geopend is, kunnen we er allemaal weer fatsoenlijk over, ik heb vanmiddag het gras weggemaaid...

Nog weer een paar foto's ter illustratie:

"The never ending story"

Een verhaal dat nooit ophoudt, waar geen einde aan zit, wat doorgaat tot je er gillend gek van wordt...

Dat is de hekjes-creativiteit van onze achterbuurman (Johan Nieuwenhuis).
De gemeente heeft hem gedwongen het pad open te stellen voor algemeen publiek, het is immers openbaar.

Nu heeft hij een dusdanig creatief hekje neergezet dat er met geen mogelijkheid op een fatsoenlijke manier een fiets door te krijgen is... En we steggelen weer verder...

Even een paar foto's om te laten zien dat er ECHT NIET door te komen is met een fiets, mensen met bredere heupen hebben ook "pech"...

Toch geen baan...

Na het voorgaande bericht een wat minder positief berichtje.

Die baan gaar dus niet door. Ze hebben toch nog iemand anders gevonden...
En dat krijg ik in de vakantie te horen... Dus geen ruimt meer om een nieuwe sollicitatieprocedure te starten.

Sta ik ff met me rug tegen de muur.

nouja, kump wel goed