Pasen in tweestrijd.
De lente is al begonnen, vrolijke lammetjes in de wei, mooie bloemen die in alle hoeken en gaten onze tuin opfleuren. Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw en mensen komen weer uit hun winterdip. De wereld wordt vrolijker.
Nu gaan we richting pasen waar heel Nederland vrolijk van wordt. Lekker een paar vrije dagen na een lang weekeinde. We doen de kerst nog eens dunnetjes over, maar nu met lichter eten en mooier weer. Heel gezellig en heel vrolijk. Niets - op - af - te - dingen.
Toch zit er om dit vrolijke ge-lente en ge-paas een zwart randje. Het randje van een rouwkaart.
Overleden op "goede" vrijdag, een executie door het gerechtshof van het Grote Romeinse Rijk, aan de hand van een valse beschuldiging.
Jezus Christus. Onze Redder.
Onze Redder, omdat Hij stierf voor onze zonde, terwijl Hijzelf zonder enige zonde was.
De tijd voor pasen, een tijd van bezinning: Tijd van bezinning in de zin van het kijken naar je eigen leven, goee en slechte dingen wisselen elkaar af.
Tijd van bewustwording: Bewust worden van het feit dat we het zelf niet kunnen, maar dat we gered zijn door het sterven van Christus.
Tijd van Dank: Wat kunnen we anders zijn dan intens dankbaar dat Hij zoveel in ons ziet dan Hij ons heeft gered, hoe we onze levens ook vernaggelen met zonden (hoe goed we ook zijn).
Laten we bezinnen, bewust worden en de Here danken!
Ik doe mee...
BeantwoordenVerwijderen